fbpx

Ons denken

hh

Laten we eens feitelijk in ons denken gaan, wat is ons denken nu. Niet als psycholoog, of een theorie of conclusie maar de feiten.
Je moet begrijpen dat dit even duurt, je kan het mechanisme van het brein niet uitleggen zonder in detail te gaan en een ruimere kijk te hebben, anders kan het feit niet blootgelegd worden. Maar het loont de moeite, want we hebben allemaal zorgen.

Denken is een instrument van het brein, dat noemt bewustzijn.
Het ‘mechanisme’ werkt zo: Je ervaart, die ervaring wordt kennis, kennis maakt het in een herinnering en vanuit de herinnering ga je denken en van daaruit handel je.
Ervaring, kennis, herinnering, denken, handeling, ervaring, kennis, herinnering, denken, handeling en zo blijft het heel je leven bezig.
Het is niet bij jou alleen dat het bezig blijft, elke mens op aarde heeft dat, denken zal altijd incompleet zijn omdat het afhangt van kennis, en kennis is beperkt. Dat is een feit.
Al de kennis dat we hebben, is niet jou kennis of mijn kennis, het is de kennis van alle voorgaande generaties, altijd maar doorgegeven, nooit compleet altijd in stukjes en beetjes doorgegeven en altijd aan gesleuteld. En we hebben het hier over ons brein, over het bewustzijn en denken, en wat denken nu net doet.
Vanaf de eerste mens die dacht tot nu, de kennis is allemaal doorgegeven. De grootsheid daarvan moet je eens proberen in te zien! Moest je nu denken ik heb nieuwe kennis, deel die dan maar met de wereld, maar denk eerst even diep na, heb jij echt nieuwe kennis of weet je zoveel als andere mensen op aarde weten? En dan bedoelen we geen zelfbeeld, iedereen kan een nummer inbeelden en dan zeggen dat kent niemand. Maar denk ook hier even door, als iedereen ter aarde een nummer kan inbeelden dat niemand anders kan raden, dan is dat niets uniek, dat is gewoon iets dat iedereen kan. En als je denkt ja maar ik heb een ervaring gehad waar een wagen van links kwam en mij aanreed en ik had mijn ribben gebroken enz… Dat is een persoonlijke ervaring, maar wat heb je gevoeld? Pijn? Angst? Of heb je iets gevoelt dat niemand op aarde kent?
Om even af te wijken van ons brein, alles wat je ziet dat geen natuur is is gemaakt door denken van de mens, alles wat we meedragen is er gekomen door het denken van de mens. Liefde angst, pijn, lijden,…
Echt diep in je bewustzijn zit alle lijden, angst, pijn van alle voorgaande generaties, ze hebben allemaal angst, pijn, lijden, zorgen gehad en altijd doorgegeven.
En de reden dat dit gebeurd is, is het zelfbeeld… Ergens in het bestaan van het mensdom is de ene mens in zijn denken gaan afhangen van de andere en met zichzelf afhankelijk te maken aan iemand of iets is zijn denken geconditioneerd geworden.
En daar denkt de mens niet meer voor zichzelf, hij legt zich neer bij de situatie en hoopt dat een ander zijn diepe psychologische problemen gaat aanpakken, maar in werkelijkheid kan niemand die aanpakken behalve jijzelf.  Je kan naar een psychiater gaan, maar die kan alleen maar helpen om jou te laten overleven in de geconditioneerde wereld, met als gevolg dat je eigenlijk blijft zitten met je angst.

Als je voelt dat iets verkeerd is, ga je dan onderscheid maken op nationaliteit, huidskleur, politieke voorkeur, religie, grens? Of voel je ‘wat verkeerd is is verkeerd’. Daaraan kan je ongeveer zien hoe ver jou conditionering zit. Als je onderscheid maakt, geen probleem, maar onderzoek dan op z’n minst waarom je dat doet. Waar hang je aan vast dat je niet vrij kan denken? Zo leer je jezelf kennen, door actief te kijken wat er feitelijk is, niet wat zou moeten zijn of wat zou kunnen zijn.
En eens je jezelf kent in je brein dan ken je alle mensen op de aarde, en dan heb je compassie met de zelfbeelden die ze denken te moeten ophangen.

De mens gaat zich identificeren met een groep, met een land, met een religie, met een politieke voorkeur, met een supportersclub,…  en daar lopen mensen rond met het zelfbeeld dat ze gemaakt hebben en hun conditionering, het beeld van wat ze denken te moeten zijn, of een beeld wat ze moeten worden. Een beeld dat past bij de andere beelden, anders ben je een zonderling, een rare, een vreemdeling, een buitenstaander enz voor het grootste deel van die groep. Dat is allemaal opgelegd denken, geconditioneerd denken… Als je zo denkt dan zal je nooit de ware jij zien, dan zal je altijd in een illusie leven, en als je de ware jij kan zien los van elke conditionering, los van alles wat je denkt te weten, los van oordelen of vooroordelen, gewoon jezelf zien hoe je echt bent, daar begint zelfkennis.

We gaan nog een tip geven, als je in tijd/denken modus gaat, wat meestal onbewust gaat zit je energie te verbruiken. Tijd/denken is je inbeelden van iets wat gebeurd is naar een eventuele toekomst. Een voorbeeld: Piet gaat naar een vergadering, hij zit daar in de moment en iedereen praat door elkaar, piet had een idee maar omdat er zoveel gezegd is weet piet niet meer wat het is. Piet komt thuis van het werk, zit te eten en weet plots weer wat hij wou zeggen op de vergadering (onbewust is hij aan het denken en bewust aan het eten) Piet ziet de vergadering terug in een beeld en denkt wat de andere zouden gezegd hebben als hij zijn idee had geopperd, en daar zal Piet misschien wel dagen aan denken. Piet was dus aan het tijd/denken, en had helemaal niet door dat zijn vrouw al twee keer gevraagd had of het eten lekker was… Piet kan dat tijd/denken uitschakelen wanneer hij maar wil, hij moet alleen bewust zijn. Bewust in de moment, bewust eten en niet op automatische piloot, als je het onderbewustzijn kan uitzetten en bewust leeft dan zal je weer energie krijgen. En ja, de mensen zijn ‘gewoon’ gemaakt om te tijd/denken, en elke instantie zal dit ook zoveel mogelijk in jullie brein willen steken door jullie te verdelen. Maar verdeling brengt altijd een conflict mee in je brein, het is een conditionering. Alle grenzen die je ziet op een landkaart heb jij opgeslagen als herinnering, en omdat ze je aangeleerd zijn heb je ze als normaal beschouwd maar nooit een los gezien van de conditionering.  En we gaan een staaltje laten zien van de kunsten van het brein, denk maar eens na hoe je zou zijn moest je geboren worden op aarde en er zou alleen liefde, begrip en compassie zijn, dus geen landen, geen grenzen, geen rassen, geen onderscheid, geen angst geen lijden, echt alleen maar liefde en compassie voor elkaar. Zou je dan een zelfbeeld moeten maken? Of zou je gewoon je pure zelve zijn, waar je alles kan zeggen zonder ooit maar schrik te moeten hebben ervoor beoordeelt of veroordeeld te worden omdat het simpelweg niet bestaat. En kijk eens wat een mooie wereld jij nu in je brein gemaakt hebt, maar het is inderdaad een illusie. En het is alleen maar een illusie omdat we het toelaten van te leven hoe we leven, we nemen de fysische gemakken die kennis ons gegeven heeft en laten toe dat andere die verdelen onder de mensheid. We laten het allemaal zelf toe door daarin te geloven in plaats van in jezelf.

Ons denken is niet scherp meer, net omdat we telkens van andere afhangen, omdat we geconditioneerd zijn, omdat we ons erbij neerleggen. En als je gelooft dat de verlosser heeft rondgelopen, dan kan je nooit echt kijken of het wel zo was of dat je het zomaar aangenomen hebt voor waarheid. Dus je moet loslaten van conditionering. Er is geen religie, er zijn geen grenzen, er zijn geen landen, er zijn geen staatsvormen, er zijn geen valse vrijheden er is geen zelfbeeld… Dan is er alleen nog de mens, de pure mens. En die pure mens, die heeft helemaal geen controle nodig, die weet, die voelt en die wil dat de hele mensheid schenken. Niet omdat het moet, maar omdat het juist is.

Eens je de ware jij kent los van enige conditionering begint het volgende instrument van het brein, het pure.

Bij het pure moet je niet denken, het is helder… Het hoeft geen keuze te hebben, het is wat het is niets meer of niets minder, in het pure lossen alle problemen op. Daar zijn geen problemen omdat niemand anders ze daar gestoken hebben.
Heb je moeite om je pure zelve te vinden, probeer je dan eens je jeugd in te beelden, hoe onbezonnen je in het leven stond en hoeveel je leerde door te observeren, iedereen heeft het gevoel gehad van onrecht en hoe erg je dat toen vond. Je voelde wat verkeerd was en wat juist was, maar daar kwam de conditionering plots langs, je mag dit niet je mag dat niet, en daar werden grenzen gesteld, en die grenzen stelde je ook diep in je bewustzijn omdat je dacht dat het zo hoorde, omdat de andere het deden. En het zijn die grenzen die je moet verkennen, zonder enige conditionering of oordeel en kijken of ze er wel horen te zijn.
Dus als je los kan komen van alle conditionering, dan zie je de ware jij, daar zal je de energie vinden die puur is.
Eens je daar bent dan ben je geen individu meer maar mens, dan begrijp je alles wat je moet begrijpen zonder dat iets moet.

Eens je het ziet, voelt, aanraakt, gewaar wordt is er alleen maar liefde en compassie, het is de veiligste plaats op aarde. Niemand kan het je geven, het komt helemaal uit je pure zelve. We kunnen dus alleen maar suggesties geven, maar ga op onderzoek uit, oefen je brein om de ware jij te zien. Lees het desnoods opnieuw, vraag als je vragen hebt… Maar denk na over je vraag, want als het te maken heeft met jou zelfbeeld dan heb jij alleen het antwoord.

Mensen stellen zichzelf niet meer in vraag omdat ze angst hebben wat ze gaan vinden, maar net dat is verkeerd. Bekijk het en accepteer het, steek het niet zo ver mogelijk weg, als je dat doet bedrieg je jezelf en niemand anders… Blijf niet hangen bij geloof of hoop, maar observeer zowel in je brein als in de fysieke wereld zonder enig oordeel of zonder enig zelfbeeld, maar heel bewust en dan komt zelfkennis vanzelf langs.